Μια στιγμή μόνο φτάνει…

….να χαθεί μια ζωή , να κοπεί το νήμα της….έτσι απλά , ένα ατύχημα , εκεί που δεν το περιμένεις , μια στροφή , και εκεί που ο αερας σου γαργαλά το σώμα και σε δροσίζει έρχεται η συγκρουση.

Στο Σκάλωμα.

Ίσως δεν προλαβες καν να το δεις , ίσως είδες μια κόκκινη μάζα να έρχεται πανω σου , σε χτυπά με τα πλάγια του , χάνεις τον έλεγχο , συγκρουεσαι και σε κάτι άλλο…κι αυτό αμάξι ήταν…αργά το κοκάλωμενο απο τη συγκρουση σωμα σου χαλαρώνει πάνω στο άλλο αμαξι , που το κράνος σου δημιούργησε ένα βαθούλωμα στο τζάμι…

Ίσως φοβήθηκες , ίσως αστραπιαία πρόλαβες να σκεφτείς , να τρομάξεις , να εκγχυθει ανδρεναλίνη , μα δεν προλαβες , ίσως ήταν απλά αδύνατο ηταν η κακιά η ώρα…

Δεν ξερω αν πόνεσες , ελπίζω πως όχι , δεν ξέρω αν έφταιγες  μα δεν έχει σημασία…Σημασία έχει οτι δεν θα ξαναδώ ποστ απο τον λογαριασμό σου , δε θα δω μια εξυπνη ατάκα σου και τη βοηθεια σου σε λινουξ. Δεν θα έχω την ευκαιρία να σε γνωρίσω σε meeting…και πέρυσι μπαγάσα δε τα κατάφερες να έρθεις…είχες πέσει και χτύπησες…Δεν θα δω φωτογραφίες με το “μωρό” σου ή “μπουμπού” που έλεγες την fireblade σου.Τώρα ξεχωρίζω τη μηχανή σου απο το κόκκινο αυτοκόλλητο στο ντεπόζιτο , εκεί , αναμεσα στα άλλα σιδερα , στα σιντρίμια , και όχι σε φωτογραφίες στο facebook , καβάλα στο καμάρι σου , στο πάθος σου…

Έφυγες Χρηστάρα , έφυγες απο εδώ , οχι όμως απο το μυαλό και τις καρδίες μας.

Sacame de Aqui έλεγες στην υπογραφή σου , και αριστερα του ένα emoticon με μηχανή…

Sacame de Aqui , και όντως έφυγες απο εδώ…

Sacame de Aqui.

Τα λέμε…

~ από nodie στο Μαρτίου 12, 2009.